ย่านเก่า แถววัดราชบพิธ พักใจไว้ที่พระนคร

ย่านเก่า แถววัดราชบพิธ พักใจไว้ที่พระนคร

“วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร” ชื่อเต็มที่ช่างไพเราะเป็นอย่างยิ่ง ถ้าถามถึงอายุ ก็ต้องแจ้งให้รู้กันว่าวัดนี้สร้างมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล เป็นวัดประจำรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์…

กิน เที่ยว ชม วัดสุทัศน์ เสาชิงช้า ถนนดินสอ

กิน เที่ยว ชม วัดสุทัศน์ เสาชิงช้า ถนนดินสอ

“กิน เที่ยว ชม วัด และสถานที่ทางประวัติศาสตร์” นั่น ดูเหมือนเป็นเส้นทางเชื่อมโยงกาลเวลาที่ร้อยเรียงด้วยเรื่องราวและคุณค่าให้เราได้สัมผัส แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในยุคนั้นๆ แต่เอกลักษณ์…

เที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ณ ย่านเก่าฝั่งธน วัดกัลยาณมิตร วัดซางตาครู้ส และชุมชนกุฎีจีน

เที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ณ ย่านเก่าฝั่งธน วัดกัลยาณมิตร วัดซางตาครู้ส และชุมชนกุฎีจีน

ย่านเก่าเมืองใหม่เกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะด้วยวัตถุประสงค์ของการปรับภูมิทัศน์หรือการวางผังเมืองตามกาลเวลาในแต่ละยุคสมัย ไม่ว่าจะเก่าหรือใหม่ การผสมผสานน่าจะเป็นจุดสำคัญ…

ผึ้งสนับสนุนโครงการต่อเนื่องของ English Cloud Classroom

ผึ้งสนับสนุนโครงการต่อเนื่องของ English Cloud Classroom

ล่าสุด “น้ำมันปาล์มตราผึ้ง” ร่วมกับบริษัทฟอร์เวิร์ด แมเนจเม้นท์ เซอร์วิส จำกัด และ โรงเรียนมารีวิทย์ ได้ดำเนินงานจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภายใต้ “โครงการส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อน้องผ่านระบบออนไลน์ (English Cloud Classroom)” ในปี พ.ศ. 2567 มาอย่างต่อเนื่อง…

“สวนเบญจกิติ สวนเพื่อสุขภาพของคนเมือง”

“สวนเบญจกิติ สวนเพื่อสุขภาพของคนเมือง”

“ชีวิตจะดีได้สุขภาพต้องดีตาม” อาจเป็นการอยู่เป็นและเลือกใช้ชีวิตที่สมดุล นอกเหนือจากเลือกทานอาหารที่ดีถูกหลักอนามัยของแต่ละช่วงชีวิต เรามักจะได้ยินคําพูดที่เกิดขึ้นใหม่ๆ ว่า “กินแล้วต้องไปเอาออก” นั่นก็คงจะหมายถึงกินแล้วต้องออกกําลังกายเพื่อสร้างเสริมสุขภาพให้สมดุลนั่นเอง…

ผึ้งร่วมกิจกรรมสนุกวันเด็ก 2567

ผึ้งร่วมกิจกรรมสนุกวันเด็ก 2567

วันเด็กได้วนมาอีกครั้งสำหรับปีนี้ กลุ่มบริษัทปาล์มธรรมชาติ โดยน้ำมันปาล์มตราผึ้งได้ร่วมกิจกรรม” วันเด็ก 2567” ในโรงเรียนและสถานที่จัดงานวันเด็กหลายแห่ง

ตลาดกินเที่ยวกลางคืน ที่จ๊อดแฟร์ (Jodd Fairs) แดนเนรมิต กรุงเทพฯ

ตลาดกินเที่ยวกลางคืน ที่จ๊อดแฟร์ (Jodd Fairs) แดนเนรมิต กรุงเทพฯ

“เรื่องกินเรื่องใหญ่ ความแปลกใหม่ของเมนูก็มีให้เลือกชิมมากขึ้น” พูดได้ว่ารูปแบบการกินในยุคปัจจุบันช่างแตกต่างจากยุคเดิมๆ เสียจริง ต่างด้วยรูปลักษณ์ วิธีการ และการนำเสนอ แต่ถ้าพูดถึง “ความอร่อย” นั่น คนรุ่นใหม่ๆ ได้พัฒนารสชาติและหน้าตาของอาหารให้ดูน่าสนใจตามไปด้วย ทุกวันนี้เรามีทั้งวัตถุดิบใหม่ๆ การผสมผสานของการปรุงอาหารที่ไม่ใช่รูปแบบเดิมๆ รวมไปถึงรูปแบบการขายที่เข้าถึงพฤติกรรมการกินและเที่ยวของคนรุ่นใหม่มากขึ้น

“เยาวราช” ตำนานอาหารสู่สตรีทฟู้ดระดับโลกดินแดนมังกรในเมืองไทยที่ผสมผสานครึ่งจีนครึ่งไทย

“เยาวราช” ตำนานอาหารสู่สตรีทฟู้ดระดับโลกดินแดนมังกรในเมืองไทยที่ผสมผสานครึ่งจีนครึ่งไทย

ใคร ๆ ก็รู้จัก “เยาวราช” บางคนกล่าวว่าเป็นถนนสายทองคำ เพราะมีร้านทองเปิดขายเรียงรายกันตลอดแถวของถนนมังกรและบริเวณรอบข้าง แต่วันนี้เยาวราชกลับคึกคักกว่าเดิม และมีเรื่องราวพร้อมคุณค่ามากมายเกิดขึ้นใหม่ ๆ มากกว่า “ทอง” เสียอีก ถิ่นนี้อาจนิยามได้ว่า เยาวราชไม่ใช่แค่แหล่งค้าขายของชาวจีนและแหล่งอาหารจีนเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นแหล่งสตรีทฟู้ดที่อยู่ในระดับต้น ๆ ของไทย และสร้างชื่อดังระดับโลกที่ใคร ๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ ชาวจีนเริ่มเข้ามาตั้งรกรากก่อนที่จะมีถนนเยาวราชเสียอีก พวกเขาได้ล่องเรือและมาขึ้นที่ท่าเรือเพื่อหาพื้นที่ทำกินย่านถนนทรงวาดและสำเพ็ง บางคนเริ่มค้าขายกันที่ท่าน้ำราชวงศ์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 และเป็นที่รู้กันว่าย่านทรงวาดคือย่านค้าส่งเมล็ดพันธุ์ทางการเกษตรมาในสมัยนั้นก่อนที่จะขยับขยายชุมชนชาวจีนเรื่อยมาจนมาถึงการสร้าง “ถนนเยาวราช” จึงไม่แปลกใจเลยที่ว่า คนจีนยุคนั้นได้มาถึงไทยพร้อมกับอาหารจีนและทำให้ย่านนี้เป็นแหล่งเผยแพร่วัฒนธรรมอาหารจีนนั่นเอง   ร้านอาหารจีนในย่านเยาวราชจากรุ่นสู่รุ่นได้สืบทอดกันมา และได้ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัยทั้งรสชาติและสไตล์ จนกลายมาเป็นเอกลักษณ์ “อาหารเยาวราช” ที่ไม่เหมือนใคร ทุกวันนี้เราจะเห็นว่ามีทั้งร้านอาหารและคาเฟ่สไตล์ของคนรุ่นใหม่เข้ามาเปิดกันมากขึ้น พร้อมกับสีสันและความตื่นตาตื่นใจ ที่น่าสนใจยิ่งก็น่าจะเป็นเรื่องของ “สตรีทฟู้ดอาหารข้างทาง” ซึ่งก่อนเคยเป็นหาบเร่ จนพัฒนาขึ้นมาเป็นการขายข้างทางทอดยาวไปตามแนวถนน…

“ท่าช้าง ท่ามหาราช และอุโมงค์ลอดถนนหน้าพระลาน”ย่านกินเที่ยวตามรอยประวัติศาสตร์ไทย

“ท่าช้าง ท่ามหาราช และอุโมงค์ลอดถนนหน้าพระลาน”ย่านกินเที่ยวตามรอยประวัติศาสตร์ไทย

ย่านท่าช้างและท่ามหาราช ถือว่าหนึ่งในพื้นที่ยุทธศาสตร์ตามแผนฟื้นฟูเมืองกรุงเทพฯ 250 ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของไทย เรียกได้ว่าเป็นย่านแห่งการต้อนรับผู้คนและแขกบ้านแขกเมืองอย่างไม่มีวันหยุด ถ้าย้อนกลับไปในอดีต เรารู้กันดีว่าย่านแถวนี้เป็นที่ตั้งของ “หัวแหวนของกรุงรัตนโกสินทร์” คือรอยต่อเชื่อมสำคัญของเมืองหลวง 2 ยุคสมัย จากกรุงธนฯ สู่กรุงเทพฯ ที่ส่งเรื่องราวและกลิ่นอายของไทยได้อย่างไม่รู้เลือน ไม่ว่าจะเป็นวัดวาอาราม (วัดพระแก้ว) ที่ตั้งอยู่ในย่านนี้ด้วย รวมไปถึงตลาดท่าน้ำที่เชื่อมต่อไปยังฝั่งธนบุรี เรื่องราวในแต่ละยุคสมัยแม้ว่าจะจบสิ้นลง แต่ความทรงจำยังคงดำเนินมาอย่างต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้ กาลเวลาผ่าน เรื่องราวและวิถีของคนย่อมแปรเปลี่ยนไปตามพฤติกรรมและ การใช้ชีวิตที่ต้องปรับให้เข้ากับสิ่งใหม่ ๆ ในยุคปัจจุบัน แต่เอกลักษณ์และเสน่ห์ของย่านนี้ยังทิ้งกลิ่นอายของความเป็นไทยได้ดีเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการค้าขาย การท่องเที่ยว การเดินทางที่ยังคงใช้เรือเป็นพาหนะข้ามฝั่ง รวมไปถึงร้านค้าต่างๆ ที่ต้องปรับตัวให้ทันสมัยและมีสีสันเพื่อดึงดูดความน่าสนใจ ดูเหมือนว่า “ความคิดสร้างสรรค์…

ชุมชนคลองโอ่งอ่าง” มนต์เสน่ห์ที่ไม่ได้หายไปไหน

ชุมชนคลองโอ่งอ่าง” มนต์เสน่ห์ที่ไม่ได้หายไปไหน

ถ้าพูดถึง “ชุมชนหรือย่านกินเที่ยว” ต้องนึกถึงความคึกคัก ความตื่นตัวและความอร่อยของหลากหลายเมนู ผู้คนมักค้นหาสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ โดยเฉพาะเรื่องของปากท้อง ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับหลายคน เพราะการได้ค้นหารสชาติใหม่ๆ ในสถานที่ที่แปลกไปจากเดิม น่าจะเป็นเรื่องสนุกและน่าสนใจขึ้นมาได้ มีหลายพื้นที่ในกรุงเทพฯ ได้มีการพัฒนาปรับปรุงและสร้างสีสันให้กับชุมชนในเชิงสร้างสรรค์และอนุรักษ์วัฒนธรรมอาหารของคนในชุมชนนั้นๆ ไว้ “คลองโอ่งอ่าง” ก็เป็นหนึ่งชุมชนที่ได้สร้างความแปลกใหม่นั้นขึ้นมา จนได้รับรางวัล 2020 Asian Townscape Awards จาก UN-Habitat Fukuoka ซึ่งได้รับการคัดเลือกให้เป็นต้นแบบของการปรับปรุงภูมิทัศน์ (Landscape Improvement Project) แต่วันนี้ดูเหมือนว่าผู้คนเริ่มห่างหายกันไปบ้าง ในขณะที่ร้านค้า พ่อค้าและแม่ค้าในชุมชนแห่งนี้ยังคงรอคอยผู้มาเยือนอยู่เสมอ รวมไปถึงกำแพงศิลปะขนาดใหญ่ ที่บอกเล่าเรื่องราวของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของผู้คนในย่านชุมชนเก่าผ่านสีสันและลายเส้นสวยงามให้เรียนรู้และชื่นชมในแต่ละวัน วันนี้ “ชุมชนคลองโอ่งอ่าง” แม้ว่าจะดูเงียบเหงาไปบ้าง ต่างจากช่วงเปิดตัวใหม่ๆ ที่ผู้คนให้ความสนใจและหลั่งไหลกันเข้ามาแวะเวียน ความคึกคักในวันนี้ค่อยๆ…