วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร ความงดงามเหนือกาลเวลา ตามรอยละครดัง “คุณพี่เจ้าขา ดิฉันเป็นห่านไม่ใช่หงส์”

มาถึงจุดนี้แล้ว เราจะตกเทรนได้อย่างไร กระแสมาแรงแบบไม่แผ่วเลยกับละครดังเรื่อง “คุณพี่เจ้าขา ดิฉันเป็นห่านไม่ใช่หงส์” เรียกได้ว่าดูไปจิกหมอนไปก็ว่าได้ แต่ที่สำคัญและเป็นที่สะดุดตาอย่างโดดเด่นในละครเรื่องนี้ก็คือ ภาพสะท้อนถึงวิถีชีวิต และการเป็นอยู่ของคนไทยในอดีต ไม่ว่าจะเป็นการดำเนินชีวิตประจำวัน การเข้าวัด การเดินตลาด การกินหรือการจับจ่ายใช้สอย รวมไปถึงการค้าขายทำมาหากินของผู้คน แม้กาลเวลาจะผ่านพ้นไปเช่นไร การปรับเปลี่ยนและการพัฒนาในรูปแบบใหม่ๆ ย่อมเกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลา แต่สิ่งที่คงไว้น่าจะเป็น “คุณค่าไทย – การกินอยู่ที่ดีในแต่ละยุคสมัย” นั่นเอง

เรามักจะได้ยินคำพูดนี้อยู่บ่อยๆ ว่า “ละครก็เหมือนชีวิตจริง” การได้ดูละครเชิงประวัติศาสตร์นั้น ถือว่าเป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่คนในยุคปัจจุบันยังคงสัมผัสได้อยู่ ครั้งนี้ขอเล่าด้วยภาพและเกร็ดความรู้จากการสังเกตุและการบันทึกเกี่ยวกับ “วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร” ตามท้องเรื่องในละครที่เป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ พูดได้ว่าละครทำให้เราลุกขึ้นมาค้นหาคุณค่าที่มีอยู่จริง คุณค่าจากอดีตที่ไม่หายไปไหนเลย

“วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร” เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก สถาปนาขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) พร้อมกับนำงานศิลปะแบบจีนเข้ามาผสมผสานกับสถาปัตยกรรมของไทยได้อย่างงดงาม จุดเด่นของวัดราชโอรสก็คือ พระอุโบสถ รวมถึงอาคารส่วนต่างๆ ภายในวัด เครื่องกระเบื้องเคลือบที่นำมาตกแต่งอาราม และตุ๊กตาอับเฉา ซึ่งแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองทางการค้าระหว่างไทยกับจีนในอดีต

เมื่อเข้าไปในวัดเราจะพบกับพระอุโบสถที่เป็นจุดเด่นที่สุดของวัด ด้วยตัวอาคารมีการผสมผสานกันระหว่างไทยและจีน โดยเฉพาะส่วนของหน้าบันเป็นงานศิลปะกระเบื้องเคลือบ ในส่วนขอบของหน้าบันเป็นรูปทรงดอกไม้ สลับกันกับเครื่องถ้วยชามจีนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม ณ ตรงกลางหน้าบันเป็นการประดับตกแต่งด้วยงานปั้นรูปสัตว์ต่างๆ และต้นไม้พืชพันธุ์  ซึ่งเป็นงานศิลปะที่ชาวจีนนิยมกันจนเป็นอัตลักษณ์ หากมองไปรอบๆ จะสังเกตได้ว่าอาคาร ศาลา รวมถึงกุฏิวัด มีการตกแต่งหน้าบันด้วยศิลปะจีนกันทั้งนั้น โดยเฉพาะถ้วยชามกระเบื้องเคลือบที่ตกแต่งอยู่ตามขอบคล้ายดอกไม้บานสะพรั่ง (ข้อมูลจาก https://spacebar.th/culture/ratchaorasaram-temple) ถือว่าเป็นการสะท้อนถึงความกลมกลียวระหว่างสองวัฒนธรรมได้อย่างลงตัว

อันที่จริงบ้านเมืองเรามีความสัมพันธ์กับประเทศจีนมายาวนาน จนรับอิทธิพลด้านศิลปะ และงานประติมากรรมของเขามาปรับใช้ รวมถึงอิทธิพลด้านอาหารการกินด้วย ไม่ว่าจะเป็นก๋วยเตี๋ยว เมนูอาหารผัด ที่พัฒนาจนกลายเป็นอาหารตามสั่งแบบไทยๆ และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าวัดราชโอรส ถือเป็นตัวอย่างของงานสถาปัตยกรรมผสมผสานที่สมบูรณ์แบบที่ไม่ว่าจะเข้าไปชมกี่ครั้งต่อกี่ ครั้ง ก็ยังคงความงดงามราวกับอยู่เหนือกาลเวลา

ที่ตั้งของวัดแห่งนี้ อยู่ในชุมชน “จอมทอง” การกินอยู่ของผู้คนในชุมชนนี้ยังคงดำเนินต่อมาอย่างต่อเนื่อง และยังคงพบเห็นการใช้เส้นทางการจราจรที่ครบสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางเท้า ทางเรือ ทางรถไฟ และทางรถยนต์  จากบริเวณริมคลองด่านหน้าวัดราชโอรส แล้วเรามองไปยังฝั่งตรงข้ามจะเห็นเรือแถวไม้ราวๆ 20 หลังริมคลองด่าน เป็นชุมชนเล็กๆ ที่เกื้อกูลซึ่งกันและกัน ปัจจุบัน “คลองด่าน” ใช้เป็นคลองเพื่อการระบายน้ำ การสัญจรและการท่องเที่ยวตามวัดสำคัญๆ บริเวณริมฝั่งคลอง ได้แก่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ วัดอัปสรสวรรค์ วัดนางชี วัดหนัง วัดขุนจันทร์ วัดใหม่นายนุ้ย วัดนางนองวรวิหาร และวัดราชโอรสาราม เรียกได้ว่าเป็นที่นิยมของชาวต่างชาติสำหรับการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ธรรมชาคติในขณะนี้

เที่ยวเพลินๆ ไปทั้งในฝั่งวัดและฝั่งตรงข้ามที่เป็นแหล่งที่ตั้งของชุมชนและร้านขายของบ้าง ต้องเดินข้ามทางรถไฟอย่างระมัดระวังกันหน่อย ร้านจะอยู่ด้านล่าง ริมคลองเลย คือ “ร้านขายข้าวเหนียวมูนป้าณี” เรียกได้ว่าอร่อยอย่างดั้งเดิม (รับรองได้เลย) เพราะเราเองก็ชื้อมาชิมแล้ว นอกจากข้าวเหนียวมะม่วงแล้ว ยังมีชาและกาแฟให้บริการอีกด้วย นั่งชิวๆ เพลินๆ ในชุมชนสักพักก่อนกลับบ้านยังได้เลย

“น้ำมันปาล์มตราผึ้ง” โดยกลุ่มปาล์มธรรมชาติ ขอร่วมส่งเสริมเพื่อสืบสานคุณค่าแห่งวัฒนธรรมและวิถีชีวิต “กินดี อยู่ดี สุขภาพดี” รวมไปถึงการส่งเสริมและสนับสนุนการลดภาวะโลกร้อน เพื่อโลกที่น่าอยู่ของสังคมไทย

Similar Posts

  • “เยาวราช” ตำนานอาหารสู่สตรีทฟู้ดระดับโลกดินแดนมังกรในเมืองไทยที่ผสมผสานครึ่งจีนครึ่งไทย

    ใคร ๆ ก็รู้จัก “เยาวราช” บางคนกล่าวว่าเป็นถนนสายทองคำ เพราะมีร้านทองเปิดขายเรียงรายกันตลอดแถวของถนนมังกรและบริเวณรอบข้าง แต่วันนี้เยาวราชกลับคึกคักกว่าเดิม และมีเรื่องราวพร้อมคุณค่ามากมายเกิดขึ้นใหม่ ๆ มากกว่า “ทอง” เสียอีก ถิ่นนี้อาจนิยามได้ว่า เยาวราชไม่ใช่แค่แหล่งค้าขายของชาวจีนและแหล่งอาหารจีนเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นแหล่งสตรีทฟู้ดที่อยู่ในระดับต้น ๆ ของไทย และสร้างชื่อดังระดับโลกที่ใคร ๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ ชาวจีนเริ่มเข้ามาตั้งรกรากก่อนที่จะมีถนนเยาวราชเสียอีก พวกเขาได้ล่องเรือและมาขึ้นที่ท่าเรือเพื่อหาพื้นที่ทำกินย่านถนนทรงวาดและสำเพ็ง บางคนเริ่มค้าขายกันที่ท่าน้ำราชวงศ์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 และเป็นที่รู้กันว่าย่านทรงวาดคือย่านค้าส่งเมล็ดพันธุ์ทางการเกษตรมาในสมัยนั้นก่อนที่จะขยับขยายชุมชนชาวจีนเรื่อยมาจนมาถึงการสร้าง “ถนนเยาวราช” จึงไม่แปลกใจเลยที่ว่า คนจีนยุคนั้นได้มาถึงไทยพร้อมกับอาหารจีนและทำให้ย่านนี้เป็นแหล่งเผยแพร่วัฒนธรรมอาหารจีนนั่นเอง   ร้านอาหารจีนในย่านเยาวราชจากรุ่นสู่รุ่นได้สืบทอดกันมา และได้ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัยทั้งรสชาติและสไตล์ จนกลายมาเป็นเอกลักษณ์ “อาหารเยาวราช” ที่ไม่เหมือนใคร ทุกวันนี้เราจะเห็นว่ามีทั้งร้านอาหารและคาเฟ่สไตล์ของคนรุ่นใหม่เข้ามาเปิดกันมากขึ้น พร้อมกับสีสันและความตื่นตาตื่นใจ ที่น่าสนใจยิ่งก็น่าจะเป็นเรื่องของ “สตรีทฟู้ดอาหารข้างทาง” ซึ่งก่อนเคยเป็นหาบเร่ จนพัฒนาขึ้นมาเป็นการขายข้างทางทอดยาวไปตามแนวถนน…

  • ตะลุยกิน “ตลาดน้ำวัดลำพญา” นครปฐม One Day Trip ใกล้กรุงเทพฯ

    “กินเที่ยว เรื่องใหญ่” วลีเด็ดที่หลากหลายคนอาจเห็นด้วย แต่ที่แน่ๆ และเป็นที่รู้จักนิยมกันก็น่าจะเป็นแหล่งกินเที่ยวแถวๆ ตลาดน้ำนั่นเอง “ตลาดน้ำวัดลำพญา” ในนครปฐม ก็ถือว่าเป็นแหล่งกิน เที่ยวและช้อปที่ติดอันดับต้นๆ เลยทีเดียว …

  • ตลาดน้ำไทรน้อย มาหาของกิน อร่อยสุดฟิน

    มาสัมผัสธรรมชาติและความเป็นอยู่แบบไทย ๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ ได้ที่ “ตลาดน้ำไทรน้อย” ศูนย์รวมแพอาหารที่ชาวบ้านนำผลผลิตทั้งพืชผักผลไม้ปลอดสารพิษและอาหารคาวหวานนานาชนิดคัดสรรมาแล้วว่าอร่อยสะอาดและถูกหลักอนามัยมาจำหน่ายกันริมฝั่งคลอง เรียกได้ว่าอิ่มอร่อยจนพุงกางแล้วก็ยังสามารถซื้อหาเป็นของฝากติดมือกลับบ้าน …

  • ชุมชนวัดสระเกศ ภูเขาทอง

    วัดสระเกศ หรือวัดภูเขาทอง เป็นวัดโบราณในสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อวัดสะแก พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์และขุดคลองรอบพระอาราม แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า วัดสระเกศ ซึ่งแปลว่า ชำระพระเกศา…

  • ตลาดบ้านไม้ชายคลอง ชุมชนพูนบำเพ็ญ แหล่งท่องเที่ยววิถีชุมชนริมคลอง

    “ชุมชนเล็กๆ ที่มีเสน่ห์และน่าสนใจแบบไม่น้อยหน้าเลย” ยังมีให้เห็นและมีความคึกครื้นตามแนววิถีชาวบ้านที่ยึดถือเอกลักษณ์ของชุมชนนั่นๆ ไว้เป็นหนึ่งเดียว การได้มาสัมผัสและเรียนรู้ในสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในตรอกซอกเล็กๆ ที่อาจจะต้องใช้ความพยายามสักนิดที่จะเข้าไปให้ถึง เพราะด้วยผังเมืองจากอดีตที่ปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัย …

  • ชุมชนคลองโอ่งอ่าง” มนต์เสน่ห์ที่ไม่ได้หายไปไหน

    ถ้าพูดถึง “ชุมชนหรือย่านกินเที่ยว” ต้องนึกถึงความคึกคัก ความตื่นตัวและความอร่อยของหลากหลายเมนู ผู้คนมักค้นหาสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ โดยเฉพาะเรื่องของปากท้อง ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับหลายคน เพราะการได้ค้นหารสชาติใหม่ๆ ในสถานที่ที่แปลกไปจากเดิม น่าจะเป็นเรื่องสนุกและน่าสนใจขึ้นมาได้ มีหลายพื้นที่ในกรุงเทพฯ ได้มีการพัฒนาปรับปรุงและสร้างสีสันให้กับชุมชนในเชิงสร้างสรรค์และอนุรักษ์วัฒนธรรมอาหารของคนในชุมชนนั้นๆ ไว้ “คลองโอ่งอ่าง” ก็เป็นหนึ่งชุมชนที่ได้สร้างความแปลกใหม่นั้นขึ้นมา จนได้รับรางวัล 2020 Asian Townscape Awards จาก UN-Habitat Fukuoka ซึ่งได้รับการคัดเลือกให้เป็นต้นแบบของการปรับปรุงภูมิทัศน์ (Landscape Improvement Project) แต่วันนี้ดูเหมือนว่าผู้คนเริ่มห่างหายกันไปบ้าง ในขณะที่ร้านค้า พ่อค้าและแม่ค้าในชุมชนแห่งนี้ยังคงรอคอยผู้มาเยือนอยู่เสมอ รวมไปถึงกำแพงศิลปะขนาดใหญ่ ที่บอกเล่าเรื่องราวของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของผู้คนในย่านชุมชนเก่าผ่านสีสันและลายเส้นสวยงามให้เรียนรู้และชื่นชมในแต่ละวัน วันนี้ “ชุมชนคลองโอ่งอ่าง” แม้ว่าจะดูเงียบเหงาไปบ้าง ต่างจากช่วงเปิดตัวใหม่ๆ ที่ผู้คนให้ความสนใจและหลั่งไหลกันเข้ามาแวะเวียน ความคึกคักในวันนี้ค่อยๆ…