ตลาดน้ำไทรน้อย มาหาของกิน อร่อยสุดฟิน

เมื่อพูดถึง “ชุมชนสามโคก” ย่อมเป็นที่รู้จักกันดี ไม่มากก็น้อย แต่ที่ผู้คนมักคุ้นเคยกันนักก็น่าจะเป็นเรื่องของ “ตุ่มสามโคก” นั่นเอง ชุมชนนี้เกิดมาอยู่ในอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดของจังหวัดปทุมธานี มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านกลางอำเภอ

ใคร ๆ ก็รู้จัก “เยาวราช” บางคนกล่าวว่าเป็นถนนสายทองคำ เพราะมีร้านทองเปิดขายเรียงรายกันตลอดแถวของถนนมังกรและบริเวณรอบข้าง แต่วันนี้เยาวราชกลับคึกคักกว่าเดิม และมีเรื่องราวพร้อมคุณค่ามากมายเกิดขึ้นใหม่ ๆ มากกว่า “ทอง” เสียอีก ถิ่นนี้อาจนิยามได้ว่า เยาวราชไม่ใช่แค่แหล่งค้าขายของชาวจีนและแหล่งอาหารจีนเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นแหล่งสตรีทฟู้ดที่อยู่ในระดับต้น ๆ ของไทย และสร้างชื่อดังระดับโลกที่ใคร ๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ ชาวจีนเริ่มเข้ามาตั้งรกรากก่อนที่จะมีถนนเยาวราชเสียอีก พวกเขาได้ล่องเรือและมาขึ้นที่ท่าเรือเพื่อหาพื้นที่ทำกินย่านถนนทรงวาดและสำเพ็ง บางคนเริ่มค้าขายกันที่ท่าน้ำราชวงศ์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 และเป็นที่รู้กันว่าย่านทรงวาดคือย่านค้าส่งเมล็ดพันธุ์ทางการเกษตรมาในสมัยนั้นก่อนที่จะขยับขยายชุมชนชาวจีนเรื่อยมาจนมาถึงการสร้าง “ถนนเยาวราช” จึงไม่แปลกใจเลยที่ว่า คนจีนยุคนั้นได้มาถึงไทยพร้อมกับอาหารจีนและทำให้ย่านนี้เป็นแหล่งเผยแพร่วัฒนธรรมอาหารจีนนั่นเอง   ร้านอาหารจีนในย่านเยาวราชจากรุ่นสู่รุ่นได้สืบทอดกันมา และได้ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัยทั้งรสชาติและสไตล์ จนกลายมาเป็นเอกลักษณ์ “อาหารเยาวราช” ที่ไม่เหมือนใคร ทุกวันนี้เราจะเห็นว่ามีทั้งร้านอาหารและคาเฟ่สไตล์ของคนรุ่นใหม่เข้ามาเปิดกันมากขึ้น พร้อมกับสีสันและความตื่นตาตื่นใจ ที่น่าสนใจยิ่งก็น่าจะเป็นเรื่องของ “สตรีทฟู้ดอาหารข้างทาง” ซึ่งก่อนเคยเป็นหาบเร่ จนพัฒนาขึ้นมาเป็นการขายข้างทางทอดยาวไปตามแนวถนน…

ชุมชนหรือสังคมในเมือง” อาจเริ่มร้องเรียกหาธรรมชาติกันบ้าง ตรงจุดนี้พอเข้าใจได้เพราะเนื่องจากมลพิษทางอากาศเริ่มรุนแรงมากขึ้นในทุกๆ วัน สุขภาพดีจึงเป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับทุกคนในยุคนี้ อะไรบ้างที่ทำให้เราต้องค้นหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับสุขภาพของเรา นั่นคือคำตอบที่ทุกคนจะปฎิเสธไม่ได้ …

ในยุคปัจจุบันนี้ เรายังคงเห็นตลาดเก่าแก่ที่ยังมีลมหายใจอยู่ เรียกได้ว่ายังสืบทอดกันมาจากรุ่นปู่ย่าตายาย จนถึงรุ่นที่ 3 หรือ 4 ในยุคนี้ที่มีทั้งในกรุงเทพฯ ปริมณฑล และต่างจังหวัด แต่ก็แปลกนะสำหรับคนรุ่นใหม่ ก็ยังคงนิยมแวะเวียนไปเดินชมและจับจ่ายใช้สอยกันเป็นว่าเล่น …

“ฮาราจูกุ” ใครๆ ก็รู้จักกันดี แต่จะเที่ยวทั้งที ต้องเก็บเงินเพื่อบินลัดฟ้าไปถึงญี่ปุ่น ต้องคิดหนักกันหน่อย เศรษฐกิจเช่นนี้ประหยัดไว้เป็นดี จะกินจะเที่ยวก็ขอแบบใช้จ่ายอย่างสบายตัวเบากระเป๋าอาจจะดีกว่า เดี่ยวนี้เมืองไทยเรามีสถานที่สร้างสรรค์ใหม่ๆ …

“เรื่องกินเรื่องใหญ่ ความแปลกใหม่ของเมนูก็มีให้เลือกชิมมากขึ้น” พูดได้ว่ารูปแบบการกินในยุคปัจจุบันช่างแตกต่างจากยุคเดิมๆ เสียจริง ต่างด้วยรูปลักษณ์ วิธีการ และการนำเสนอ แต่ถ้าพูดถึง “ความอร่อย” นั่น คนรุ่นใหม่ๆ ได้พัฒนารสชาติและหน้าตาของอาหารให้ดูน่าสนใจตามไปด้วย ทุกวันนี้เรามีทั้งวัตถุดิบใหม่ๆ การผสมผสานของการปรุงอาหารที่ไม่ใช่รูปแบบเดิมๆ รวมไปถึงรูปแบบการขายที่เข้าถึงพฤติกรรมการกินและเที่ยวของคนรุ่นใหม่มากขึ้น